Herman van Staalduinen

Beeldend kunstenaar

Home       Contact         Publicaties         CV & exposities          Verhuur     

Herman van Staalduinen

‘Danser’, 1986

Olieverf op linnen

Afmetingen 140 x 110 cm.

Part. coll.

'Schilderen is niet alleen schilderen, maar ook denken. 'Ik kan met een schilderij voor mijn neus dagen alleen maar denken zonder er daadwerkelijk iets mee te doen. Maar als ik dan uiteindelijk de kwast ter hand neem weet ik dat het snel en raak moet zijn'.

Schilderkunst van Herman van Staalduinen oogt veel sneller en dynamischer dan ze ontstaat. Een eerste kennismaking met deze expressionistische schilderkunst is zelf overweldigd en vraagt ogenblikkelijk om het isoleren van een enkel exemplaar om alles wat erin gebeurt te kunnen begrijpen en te genieten. Elk doek kent zijn eigen beweeglijke en snelle, kleurige lijnenspel, dat je meevoert naar een kern, die gaat over een schoonheid aan stemmige pasteus geschilderde paarsen, oranje accenten of juist luciede transparanten gelen, een mooie doorwerkte huid, gevoel voor compositie, sfeer en een niet te theatraal opgelegde, maar toch alles bepalende inhoud. 'Want een doek moet ergens over gaan', vindt van Staalduinen.

Van Staalduinen studeerde in 1984 af aan de Rietveldacademie. Zijn vroege werk vertoonde, door de stemmige tinten, raakvlakken met het werk van Breitner. De schilderijen zouden evolueren naar een helderder en heftig palet. De heftige lijnvoering en dramatiek roepen vergelijkingen op met de kunst van Edvard Munch. Zijn stemmig kleurgebruik en verfhuid deden velen al namen als Bonnard, Soutine of Kokoschka noemen. De vervormde mens leidde uiteraard naar Francis Bacon.Maar ondank alle vergelijkingen zegt Van Staalduinen dat alles juist ver uit beeld te willen houden om de ontwikkeling in zijn werk er niet door af te laten leiden.

Doeken van deze schilder kunnen titels hebben als "Dialoog', 'Onderstroom', 'Hard/hart', 'Introspectie' en 'Interval'. Uiterst geladen gaan ze over communicatie en dan met name het onvermogen van de mens de ander werkelijk te benaderen.'Trage Hoofden' heet een serie slechts in zwart/wit getekende hoofden, gemaakt in 1991. De hoofden, het meest herkenbaar figuratief, maar toch eveneens te zien als een mooi beweeglijk lijnenspel, vertellen over een tot stilstand gekomen hoofd. Het drong niet door, de communicatie kwam tot stilstand, op een dood spoor. In het doek 'Dialoog' herkennen we eveneens de steeds terugkerende mensfiguren, maar gestileerd en bijna te ver weggestopt in eilandjes van prachtig door elkaar krioelende lijnen en vormen is ook hier de boodschap weer overduidelijk. Elk individu in van Staalduinen's schilderijen moet er flink voor knokken letterlijk en figuurlijk te worden gezien. Verdwalen op de prachtige eilandjes is in al deze schilderkunst mogelijk.

Van Staalduinen is niet de kunstenaar die hardvochtig aansluiting probeert te zoeken bij de stromingen die de kunstgeschiedenis heeft voortgebracht of ernstige pogingen doet heersende trends en modes bij te houden. Hij werkt redelijk geïsoleerd, deed ook in de afgelopen jaren niet erg veel moeite zich in het goed galeriecircuit te nestelen. Zijn werk is niet vaak te zien. De kunstenaar ontwikkelende zich in de afgelopen vijftien jaren van een redelijk voorzichtig proeven aan wat schilderkunst is tot een schilderkunst die fel, beweeglijk, expressief en gedurfd alles op het spel zet. De meest recente doeken tonen een schilderkunst die staat als een huis, omdat de schilder wist wat hij deed. Ze maken dan ook nieuwsgierig naar hoe dit dagboek verder geschilderd gaat worden.

Met dank aan Mw. Thea Figee en Kunstbeeld. Bron: Kunstbeeld (nr. 10, 1999)

De kunstschilder Herman van Staalduinen is 27 november 2009 overleden.